Chapter VII-Third Lady: Wild Butterfly

"Mahilig ka pa rin pala sa Rose"

Naka-talikod man alam ni Jaedan kung kanino ang boses na iyon. Tumayo siya mula sa pagkaka-upo at hinarap ang nagma-may ari ng boses na iyon.

"Magandang umaga po Mother Superior.", magalang na pag-bati ni Jaedan sa Madre.

"Mabuti naman at nabisita ka dito Dan-Dan.", Mother Superior.

"Ngayon lang po na-bakante sa trabaho. Nagustuhan po ba ng mga bata ang dala kong mga regalo?", tanung ni Dan sa Madreng ka-usap.

"Naku naman tina-tanung pa ba yan? Alam mo namanag mababaw lang ang kaligayahan ng mga bata. Kahit na simpleng laruan lang. ang mahalaga eh nara-ramdaman nilang may nagma-mahal at naga-alaga sa kanila.", mahinahong pahayag ng Madre.

"Kung sana po ganun na lang ang lahat. Simple at masaya", maka-hulugang sabi ni Dan

"Hindi i-ikot ang mundo kung simple lang ang lahat. Kailangan din ang mga komplikadong bagay. Para magka-roon ng kulay at konting twist at excitement ang buhay natin."

"Sabi ko nga po."

"Ikaw? Kumusta ka naman? Ang trabaho mo? May asawa ka na ba ngayon?"

"Mabuti po ako. Okay naman ang trabaho. Nabu-buhay kop o ng ma-ayos ang sarili ko. Asawa? Sa hirap po ng buhay ngayon, ni girlfriend ka hindi ko maisip na magka-roon. Masaya naman na po ako kahit mag-isa. Okay naman po ako. Sanay na rin.", Dan

"Iba rin ang may kasama sa pag-tanda. Ang maga-alaga sayo sa tuwing may rayuma ka. O di kaya may magpapa-alala say o kapag makaka-limutin ka na"

"Mother, nandyan naman kayo. Eh di pag-matanda na ako, ba-balik na alng ako ulit dito. atleast dito, mas amrami ang makaka-sama ko.", Dan

"Mga bata lang ang pwede dito. hay naku Jaedan. Darating at daratig din ang nara-rapat para sayo. Mag-hintay ka lang.", ayon sa Madre.

Naputol ang usapang iyon ng tumunog ang cellphone ni Jaedan.

"Excuse me lang po." Lumayo ng ka-unti si Jaedan bago sagutin ang tumawag.

"Hello Sir. Goodmorning Lexing speaking."

Siya si Jaedan Carl Mintos. Walang pamilya lumaki sa bahay ampunan. Isang may-kayang mag-asawa ang umampon sa kanya ng sampung taong-gulang siya. Sa kasalukuyan kasapi siya ng isang elite special agent sa bansa. Grupo ito sa ilalim ng pamama-lakad ng Gobyerno na hindi lingid sa kaalaman ng madla ang kanilang existence. Kunbaga nasa underworld society sila. Wala nakaka-alam ng tunay nilang pagka-tao. Kahit ang kapwa nila miyembro walang alam tungkol sa isat-isa. Ni hindi nila alam kung sino sa mga nakaka-salubong nila sa araw-araw na buhay ang kasapi sa samahan. Tanging ang tinu-turing at tina-tawag na "Sensei" at ang Presidenti ng bansa ang nakaka-kilala sa kanila. Isa lang siya sa ma-swerteng napili matapos ang mahabang proseso at matinding mga pag-subok.

Meron silang kanya-kanyang codename na gina-gamit sa pakikipag-usap sa mga opisyal. Ang trabaho nila kadalasan ay bodyguard ng mga importanteng tao. Base sa estado sa komunidad. At siya ay kilala bilang si "Lexing" sa grupo. Ayon sa tawag na natanggap niya, isang bagong misyon ang ga-gampanan niya sa buhay ng isa sa mga pangunahing tao sa Mob sa buong mundo na kinabi-bilangan ng Presidenti.

"Pina-dala ko na sa e-mail mo ang iba pang detalye. Kaw na ang bahala. Nadun a rin ang oras at address kung saan kayo mag-kikita.", iyon lang at pinutol an ang tawag.

Nagpa-alam na rin agad si Jaedan at nag-tungo sa ini-okupang suite sa Pasay. Wala siyang permanenteng tirahan base na rin sa trabaho. Kahit sa mga kumupkop sa kanya ay pinutol na rin niya ang komunikasyon para na rin sa siguridad ng mga ito. ito rin ang dahilan kung bakit ma-limit na siyang pumu-punta sa orphanage na iyon.

Binuksan niya agad ang laptop na gamit sa trabaho. Na-kuha na niya ang address at mukhang sa bahay mismo nito sila magki-kita.

"Aba! Bago to!", sambit ni Dan

Dati-rati kasi ay sa mga tagong lugar siya nakikipag-kita. at kadalasan pa ay sa mga secretary at representative ng mga ito. wala naman siyang paki-alam sa pamamaraan ng mga ito. importante lang sa kanya ay matapos ang trabaho. Maya-maya ay tumunog ang telepono niya sa bahay. Napa-ngiti siya ng marinig ang boses ng tumaawag.

"Cynthia, honey. Napa-tawag ka"

"Danny Honey, nasaan ka ba? Kanina pa ako tuma-tawag, wala namang suma-sagot.", maarteng pahayag ng babae.

"Sorry Cyn, may inasikaso lang ako.", pagpa-paliwanag niya dito

"Baka naman babae yan! Hindi mo na ba ako love?", animoy nai-iyak na ang tinig nito.

Napa-kamot na lang sa ulo si Dan. Si Cynthia Ramirez isang top model. Nakilala niya sa dinaluhang bachelors party. Maganda, sexy, matalino, socialite. At higit sa lahat "magaling". Sa lahat ng mga naka-relasyon niya, ito lang ang tumagal ng limang buwan. Pero lately, nahahalata niya na nagiging demanding na ito. na ayaw na ayaw niya sa isang babae.

"Cyn, sorry I need to go. May meeting pa akong pu-puntahan. Bye."

Pagka-baba ng telepono. Nag-dial si Dan sa suki niyang flower shop. Tulad ng dati, papa-dalhan niya ito ng bulaklak. With a note written ang infamous line niya sa pakikipag-break, "I'm sorry. You deserve someone better. I wish you luck! Love Dan".

Nag-madaling umalis si Dan sa suite. At tumungo gamit ang kotse sa address na nakuha niya. Sa isang malaki at exclusive subdivision siya naka-rating gamit ang address na nakuha. Mukhang naka-timbre na sa guard ang pag-dating niya. Dahil wala ng ibang salita at agad siyang pina-pasok. Ngunit bago pa man niya marating ang mismong lugar isang check point ang ginawa. Na naging dahilan para mag-lakad siya patungo sa bahay ng kumuntrata sa kanya.

"Woaahahhahah!!!! meron palang ganitong bahay dito sa Pinas. Kita mo nga naman. Mukhang bigtime talaga to. Ang ibig lang sabihin, may delikado ang buhay mo Jaedan Carl.", ka-usap ni Dan sa sarili.

Mas lalo pang na-mangha si Dan na maka-pasok siya sa mismong bahay. Isang modern Palace ang lugar na iyon. Na-putol ang pagka-mangyan ni Dan sa lugar ng may lumapit sa kanya na naka-unipormeng lalaki. And he was escorted sa study room. Doon niya nakilala ang magiging bagong boss niya.

"Good afternoon Sir."

"So you must be Lexing. Im Clarence Ralizo.",maikling pagpapa-kilala sa kanya.

May ini-abot sa kanyang maliit na envelope ang isa sa mga tauhan nito. Binuksan niya iyon. Nagulat ng makita ang tatlong litrato ng mga babae. Ngunit sa isang larawan na-pako ang kanyang mga mata.

"They are my daughters. Sila ang pages-serbisyuhan mo. You will serve as their Legal Butler. You will drive for them. Gurad them day and night. Escort them to whatever event they will attend to. And even risk your life for them", ayon kay Mr. Ralizo

"You were recommended by the head of your league personally, so we are expecting so much from you Mr. Lexing.", pahayag ng isa sa mga naro-roon.

"Ma-asahan ba kita, Jaedan Carl Mintos?", Mr. Ralizo

"Yes sir! i will do whatever it takes to protect your daughters sir."

"Good. Si Dylan na ang magpapa-liwanag na iba pang detalye sayo.",Mr. Ralizo

Matapos ang usapang iyon lumabas din agad ang lalaki at na-iwan doon si Dan at si Dylan. Base sa naging paliwanag ng matanda ssa kanya na si Dylan, 24 hour niyang babantayan ang magkapatid. Lahat ng mga gina-gawa ng mga ito ay ire-report kay Dylan. At ito an ang bahalang magpa-hatid kay Mr. Ralizo. Sa bawat lakad ay kasama siya. Bini-bigyan din siya ng karapatan para pagbawalan ang sino man sa tatlong magka-kapatid sa gusto nitong puntahan ayon na rin sa magiging desisyun ni Dylan at base sa iba pang dahilan. Bukod sa kanya, anim pa ang magiging personal na gwardiya na sasama sa lahat ng pu-puntahan nila. Pero ang lahat ng desisyun and huling desisyun ay mangga-galing pa rin kay MR. Ralizo

"si Lady Veth, sa araw ng Miyerkules at Sabado, sasamahan mo siya sa opsina. Magpa-part time job siya doon. Mai-iwan ang iba para bantayan sina Lady Junylyn at Lady Melanie. "Dylan

"Bakit si Lady Veth lang po ang nagta-trabaho?",

"Hindi na iyon parte ng trabaho mo. Ang malaman ang dahilan. Mamaya,pormal ka ng ipapa-kilala sa magiging mga amo mo. Ipapa-tawag ka na lang sa katulong.", pormal na pahayag ni Dylan.

Sumenyas ito at isang katulong ang lumapit sa kanila.

"Ihatid mo siya sa tu-tulugan niya. Padalhan mo na rin siya ng pagkain sa kwarto.", utos nito sa katulong.

Tumango lang ito. sumunod na rin siya dito. habang hini-hintay ang tawagin siya, matamang tini-titigan ni Dan ang mga litrato ng pagsi-silbihan niya. Sa larawan pa lang maki-kita na ang pagkaka-iba ng mga ito sa isa't-isa.

"Interesting!", Dan.

Maya-maya lang ay may kumatok na sa kwarto niya.

"Pinapa-tawag na po kayo."