Nasa kalagitnaan na ng biyahe pabalik ng mansion sina Veth ng maka-ramdam siya ng pagka-hilo.
"May problema po ba Lady Veth?", Maurina
"Ahmmm.. pwede po bang huminto muna tayo? Medyo nahi-hilo po kasi ako."
"Sa ospital nap o tayo dumiretso para ma-"
"No im fine! Konting oras lang Maurina.",Veth
"Kung yan po ang gusto niyo. Santiago, itabi mo ang sasakyan", utos nito sa driver.
Pinikit ni Veth ang mga mata. Binuksan din niya ang bintana ng sasakyan. Sa pag-tingin niya sa labas ng bintana, naka-kita siya ng isang grupo ng mga kabataan. Pawang may hawak na coffee cup. Napa-ngiti siya ng ma-kita at marinig ang masayang tawanan ng mga ito. isang bagay na hindi man lang niya naranasan. Wala sa awareness niya ng mapa-buntung hininga siya. Nakita ito ni Maurina. Nang mag-salita ito saka niya lang naa-lala na kasama niya pala ito.
"May problema po ba Lady?"
"Ha??? Wala-wala naman anu kasi.. ahmmmm…"
Hindi pwedeng malaman nito ang ini-isip niya. Siguradong sa-sabihin nito iyon sa kanayng ama. At ayaw na niyang malaman pa nito ang tungkol doon.
"Na-isip ko lang….. siguro masarap ung… kape na ini-inom nung mga tao dun.. doon sa may bench.", pagsi-sinungaling ni Veth.
"Gusto niyo poa bang uminom ng kape?? Da-dalhin ko po kayo sa Café Uno. Doon po lagi nagka-kape ang inyong ama.", Maurina.
"NAku!! Ayaw ko!! Mas gusto ko sana, iyong kape na iyon. Maurina, ahmmm can i…… ahmmmm… can I go out for a while. I really want to taste and know what kind of coffee is that one, I can see sweet smiles and wonderful laughter, to those people drinking it. im thingking, maybe, I can also have a laugh like that if I drink it too. Yun ay kung pwede lang naman.", naga-alangang suhestiyon ni Veth.
Bumukas ang pinto ng sasakyan at bumaba doon si MAurina. Sumunod dito ang isa sa mga kasama nilang bodyguard at pinag-buksan rin siya ng pinto.
"I think, it is not a bad idea Lady Veth. Lets try if there is something special about it.", Maurina.
Lumapit ang isa sa mga bodyguard na kasama nila sa grupo ng kabataan na nakita niyag umi-inom ng kapeng iyon upang mag-tanung tungkol sa lugar kung saan pwedeng mabili ang "special na kape" na iyon. Maya-maya lang ay tina-tahak na nila ang daan pa-tungo sa shop kung saan mabi-bili ang kape. Pag-bukas ng pinto ng shop……….
"Welcome, Sir Madam! Welcome to our humble place. The place of peace and quiet!!! Welcome to Zephyre Mystic!!"
Isang maligayang pag-bati ang bumungad sa kanila ng mga kasama ni Veth sa pag-pasok pa lang nila sa lugar. Isang napaka-warm na ngiti ang sumalubognsa kanila na lalo pang nagpa-tingkad sa kaka-ibang atmosphere ng lugar. It is cozy place to be exact. Rainbow colors ang present sa bawat corner ng lugar. Ang mga furnitures, masa-sabing malikot ang imahinasyon ng nag-design ng mga iyon. Parang nasa Wonderland siya. Parang ibang mundo sa halip na isang shop ang napuntahan nila. Na-putol na ang pagi-isip ni Veth ng may mag-salita muli.
"Magandang hapon po. Im Len-Len, ako po ang magiging personal waitress niyo. Dito po tayo, sumunod po kayo.", naka-ngiting sabi ng nagpa-kilalang Len-Len.
Ha-hakbang n asana si Veth para sumunod dito ng pigilan siya ni Maurina.
"Lady Veth, sigurado po ba kayo na dito niyo gustong mag-kape?", naka-ngiwing tanung ni Maurina sa kanya.
Napa-sipol naman ng mahina si Veth ng makita kung bakit naka-ngiwi ang babae. Base sa suot nito, obvious na hindi ito naba-bagay sa lugar na iyon. Tiningnan naman niya ang sarili. Mukhang ganun din siya. Naka-limutan niyang masyadong pormal nga pala ang mga suot nila. Naku naman! No doubt bakit kanina pa siya nakaka-ramdam ng uneasiness. Pero nandito na sila. And besides, bago sa kanya ang ganitong paki-ramdam. Atleast kagit papa-ano naka-karamdam na siya ng bago kesa dati.
"Yes! I want here!", naka-ngiting sagot ni Veth kay Maurina.
Wala ng nagawa pa ang babae kundi tumalima kay Veth. Pagka-upo nina Veth inabutan agad sila ni Len-Len ng Menu. Na-gulat naman si Veth ng malaman na hindi lang pala kape ang available. There are other drinks. Halos lahat cold drinks. Meron ding mga sweet foods.
"Ahmmm…… Miss anu pong especialty niyo dito? first time lang po kasi namin dito.", Veth
"CinnoChocolata para sa drinks. Masarap pong combination dito yung, sweet kisses." Len-Len.
"Sige yun na lang. para saming dalawa. Tyaka para dun sa kasama namin sa labas.", Veth
"Lady Veth, okay na po sakin ang kape", ma-agap na sabi ni Maurina kay Veth
"Treat ko 'to Maurina. , ",Veth
Tahimik na umalis si Len-Len. Pagka-dating sa counter agad nitong kina-usap ang kapatid.
"Ateng, anung tingin mo dun sa dalawang bagong custo natin?", Len-Len
"Mayaman Ineng!!!! Sosyal!!! Tingnan mo na lang ang pag-upo. Tuwid na tuwid. Fully kiwi ang shozes at ang hair, tinalo pa si Rizal sa panada. In short, boring ang buhay!", Ateng
"Hay…. Unfair ng mundo no? ang yaman nga nila, colorless naman ang mga buhay. You cant have it all, sabi nga ng iba.", Napapa-iling na si Len-Len
"wag mong lahatin. ", Ateng
"Sa tingin mo mabait siya? O baka naman matapobre?", Len-Len
"At kelan ka pa naging interesado sa mga maya-yamang tulad nila?",Ateng
"Ngayon lang. alam mo ba yung sina-sabing, fate.?", Len-Len
"Aba! Kelan ka pa naging tibo? Naku Lenalyn Gomez, umayos ka!! Ipapa-kasal kita ng maaga para maputol yang kahibangan mo!!!", pagba-banta ni Ateng
"Tenalyn Gomez!!!! At bakit napasok ang kasal? At anung sina-sabi mong tibo? Ako? Ako na nilikha para pag-pantasiyahan at sambahin ng mga Adan ng mundo? Ga-gawin mong Tibo? Baka hindi mo pa kilala itong kapatid mo. Naku!naku!",may pagma-mayabang na saag ni Len-Len sa kapatid.
Binatukan ni Tenalyn ang kapatid.
"Aray naman. Ateng!!! Baka ma-fractured ang aking batok, saying ang posture ko!! Anu ba!!!", Len-Len
"Umayos ka na! at ibigay mo na ito dun sa customer. Baka ipa-baril ka pa nun kapag na-inip!", Ateng
"Eh, di magbarilan kami dito!! ako pa papa-daig!!!",Len-Len
"Wala na akong sinabi. Sige na!!!! Go!!!", pagta-taboy ni Ateng sa kapatid.
"Fine!!! Eto na!", pakembot-kembot pa si Len-Len habang papa-lapit kayna Veth.
Napansin naman iyon ni Veth at na-ngiti na lang sa kinilos na iyong ni Len-Len. Napansin ni Len-Len ang pag-ngiting iyon ni Veth.
"Ay! Ngumingiti din pala.", sa isip ni Len-Len
"Eto na po ang inyong CinnoChocolata at Sweet Kisses.", masiglang saad ni Len-Len
"Lady Veth, tumawag po ang inyong ama. We need to go home right now. May kailangan daw po siyang sabihin sa inyo.", pormal na pahayag ni Maurina.
"Huh? Pero paano itong in-order natin? Sa-"
"Its an order from the President. ", tumayo ito agaad at nag-labas ng pera.
"Pero………..", nanlumo si Veth sa nangyari. Tini-tigan niya ang pag-kain sa harapan niya. Mukahng masarap iyon.
Nakita ni Len-Len ang dismayadong mukha ng tinatawag na "Lady Veth". Nakadama siya ng awa para dito. mukhang hindi nito hawak ang desisyun sa buhay. Tumingin siya dito. nagka-tagpo naman ang kanilang mga mata. Pareho pa silang ngumiti.
Magaan sa paki-ramdam ni Veth ang ngiting iyon. Kung sana ganun din ang ngiti sa kanya ng mga tao sa paligid niya. Sana………. Tumayo na si Veth para sumunod kay Maurina. Pero bago pa siya tuluyang maka-labas. Bumalik siya sa table at inisang inom ang in-order na CinnoChocolata at kumuha ng isang piraso ng sweet kisses.
"Babalik ako ha? Bye!!!".
Patakbong lumabas si Veth sa Shop. Habol tingin lang ang nagawa ni Len-Len. Nagulat sa ginawang iyon ni Veth. Saka lang bumalik sa huwisyo ng may tumapik sa balikat niya. Pag-tingin niya, ang kapatid niyang si Ateng nap ailing-iling habang tini-tingnan rin ang papa-alis na si Veth.
"Nagulat ka ba? Ako din eh!! Tsktsktsk… grabe, kaka-iba…. Hindi kaya, may itina-tagong lihim sa atin sina Mama?", Ateng?
"Huh?!", nail-litong tanung ni Len-Len
"Baka kasi may pangatlo pa tayong kapatid. Tapos nahiwalay lang sa atin. Gets?",
Nakuha naman ni Len-Len kung anu ang ibig sabihin ng kapatid. Hmmmm… bakit nga ba hindi… twis of fate??
No comments:
Post a Comment